Janusz Korczak, patron

14 października 2015 12:25 | Janusz Korczak, patron

Janusz Korczak - działalność literacka

        Talent literacki poświęcił twórczości pedagogicznej. Stworzył, wypróbował i opisał metody wychowawcze, które realizował w stworzonych przez siebie placówkach wychowawczych. 
        Od 1896r. (miał 18 lat) ukazywały się jego artykuły i humoreski, felietony i szkice w tygodniku "Kolce", a od 1898r. w czasopiśmie "Głos". Od 1901r. pisze artykuły o wychowaniu, w których wypowiada się pod pseudonimami: HenRykHen-Rykh.gG
        Wkrótce głównym problemem twórczości stawało się dziecko, jego pozycja w społeczeństwie, warunki, potrzeby, szkoła. 
        Pierwsza książka, którą wydał nosi tytuł Dzieci ulicy (1901r.). Pisał powieści i opowiadania przeznaczone przede wszystkim dla człowieka dorosłego. Miały one za zadanie uczulić społeczeństwo na krzywdę dziecka, na brak zrozumienia dziecięcych problemów przez świat dorosłych i zwrócić uwagę rodziców na przyczyny ich niepowodzeń w wychowaniu dzieci. Najbardziej znane to:

  • Bobo
  • Spowiedź motyla
  • Feralny tydzień
  • Jak kochać dziecko (1920)
  • Prawo dziecka do szacunku (1929)
  • Momenty wychowawcze (1919)
  • Prawidła życia (1930)
  • Pedagogika żartobliwa (1939)

        Korczak stworzył także wiele utworów literackich, poetyckich, satyry obyczajowe, utwory dramatyczne, naturalistyczne powieści społeczne, felietony i pamiętniki:

  • Dzieci ulicy (1901)
  • Dziecko salonu (1906)
  • Koszałki opałki (satyra obyczajowa) (1905)
  • Sam na sam z Bogiem (1922)
  •  dramat Senat szaleńców (wyst. 1931)

        W najbardziej twórczym, dojrzałym okresie życia napisał utwory przeznaczone wyłącznie dla dzieci i młodzieży. Są to:

  • Jośki, Mośki i Srule (1909)
  • Józki, Jaśki i Franki (1910)
  • Sława
  • Kiedy znów będę mały (1925)
  • Bankructwo małego Dżeka (1924)
  • Kajtuś czarodziej
  • Uparty chłopiec
  • Król Maciuś Pierwszy (1922)
  • Król Maciuś na wyspie bezludnej (1923)
  • Ludzie są dobrzy

        Niektóre z nich już od momentu powstania zostały entuzjastycznie przyjęte przez dziecięcego czytelnika w Polsce. To właśnie pod wpływem dzieci Korczak napisał dalsze dzieje Króla Maciusia. Same dzieci przysyłały listy do autora, w których proponowały całe sceny mającej powstać książki. 
        To zainteresowanie dzieci książkami i ich bohaterami było najpiękniejszą nagrodą dla Korczaka za jego zasługi w literaturze dziecięcej. Zawsze twierdził, że najlepszymi krytykami są dzieci i należy ich oceny brać całkiem poważnie. 
        Janusz Korczak pozostał na zawsze w pamięci ludzkiej człowiekiem wielkiego umysłu i dobroci. Był znakomitym pedagogiem, praktykiem i teoretykiem wychowania, autorem książek dla dzieci, lekarzem, dramaturgiem i społecznikiem.

Przeczytano: 578 razy. Wydrukuj|Do góry